عشق نفرین شده

اکنون در کنارم نیستی و بر تمام وجودم نیلوفر تنهایی پیچیده است

غم نبودنت در قالب اشک نمایان می شود که از دلم سرچشمه می گیرد و راهی به چشمانم دارد

می ترسم بی تو با هر قطره اشکی که می ریزم , عشقت در دلم کمرنگ تر شود

می ترسم این اشک ها , عشقت را ذره ذره بشویند و با خود به سوی عدم ببرند

اما این عشق ماندنیست...

مرگ عشق را در دلم احساس می کنم

آیا عشق هم فنا می شود ؟؟؟

ندای درونم رو به خاموشی است...!!!

ندایی که هر لحظه صدایت می کند...

بیا و مگذار مرگ عشق مقدسمان را نظاره گر باشیم!

بیا تا قلب مجنون ترین فرهاد را تقدیمت کنم

                                          بیا که این عشق عاشقانه عشقت را می طلبد      

غصه چرا !؟

برف ها را ؛ خورشید

دود خاکستری ات را ؛ یک باد

چهره ات را ؛ باران

صبر کن ، تا فردا

نفسی تازه کنی !

برای من هنوز هم تو مثل یک خیال خوب

شبیه آرامش عشق ، غرور یک ستایشی!

برای من همیشه تو ، از آسمان رسیده ای

زلال و آبی و رها ، به رنگ پاک ابرها

که از خدای آسمان به قلب من نشسته ای !

برای من ، هنوز هم ، تو حس خوب بودنی

پر از طنین امن عشق ، خود مقدس منی !

برای من هنوز هم ، تو مثل یک نیایشی

عمیق و آبی و شریف ، وسیع و سبز و سربلند

که می رسانی ام به اوج ، که می نشانی ام به نور

و می سپاری ام ؛ به عشق ...