عشق نفرین شده

. رفتی و چیزی نگفتی گریه رو بهونه کردی

. من سؤال ساده تو،تو جوابِ مشکل من

. رد پای رفتنِ تو روی صحرای دل من

. کوچه وقتی که نباشی رگ خشکیده شهرِ

. ماه تو گوشِ خونه گفته دیگه با پنجره قهر

. سقف دل بستگی بی تو واسه من سایه نداره

. دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره

. وقتی آسمونٍ شبهام زیر سایه چشاتِ

. وقتی حتی این ترانه رنگ غربت صداتِ

. نمی ذارم این دو راهی سرِ راهِ ما بشینه

. نمی ذارم این جدائی رنگِ فردا رو ببینه

. شبُ با فانوسِ اشکت می برم به روشنایی

. با تو میرسم دوباره به طلوعِ اشنایی

. میدونم هر جا که باشی دلِ تواهلِ همین جاست

. واسه من و تو اینجا اولُ اخرِ دنیاست